اى انسان ! قدر خــودت را بدان به حــــدى گران فقط خــدا توان خــريدنت را دارد!! پس خود را به قيمت حسرتــے تلـــخ به تاراج مــده..!

دنیا،به شایستگی هایت پاسخ میدهد نه به آرزوهایت،پس

شایسته ی آرزوهایت باش..!

چه بسیار انسانها دیدم تنشان لباس نبود!
وچه بسیار لباسها دیدم که درونشان انسانی نبود...!

هر فردی بهترین هم که باشد اگر زمانی که باید باشد،نباشد
همان بهتر که نباشد..!

هرگز منتظر فردای خیالی نباش،سهمت را از شادیهای زندگی،همین امروز بگیر..!

زندگی پانتومیم است،
حرف دلت را به زبان آوری
باخته ای..!

به هر کس نیکی کنی او را ساخته ای،وبه هرکس بدی کنی به او باخته ای،
پس بیا بسازیم و نبازیم...!

چگونه بفرستم باورم را برای تـــــو... تاتـــــو... باور ڪنی... ازیاد بردنت هیچوقت ڪار من نبود و نیســـــت...

من در آینه نگاه کردم دیدم هیهات تا نهایت تنهاست. محمدرضاعبدالملکیان بیاد عزیز سفر کرده

دلتنگی پیراهن نیست که عوضش کنی و حالت خوب شود. دلتنگی گاهی پوستِ تنِ آدمی ست...

هر سالی که میگـذرد
تکه ای از ما در آن سال جا میمانـد
تو را نمیدانـم
اما من در سالی که گذشـت
مثل تکه های یک پازل به هم ریختـم
و در ایـن واپسیـن لحظات
هر چه جستجو میکنـم
نمیدانم کدام تکه ام در کدام لحظه جا مانـده !
که اینگونه سردرگم و دلتنـگ به سر میبـرم ...

علی سلطانی

فکر میکنم جای خالی آدمها، درواقع جای خالی بودنشان نیست، جای خالی تکهای از قلبمان است که خانهیشان بوده، به نامشان بوده، و حالا به وقت ِسفر و بستن بار و بنه، آن تکه را هم با خود بردهاند. اینست که همیشه با یادِ نبودنِ کسی، گوشهای از قلبمان درد میگیرد و میسوزد.